Alienum phaedrum torquatos nec eu, vis detraxit periculis ex, nihil expetendis in mei. Mei an pericula euripidis, hinc partem.

Blog

Bouwen met Bouma's / Algemeen  / Mother-shelter

Mother-shelter

Ik wil filmopnamen maken in de mother-shelter en daarvoor heb ik de hulp ingeroepen van Dorica, een medewerkster van het ziekenhuis. Zonder haar kan ik daar niet naar binnen. Zij is voor de vrouwen een vertrouwenspersoon en tevens tolk als dat nodig mocht zijn.

Terwijl ik op gepaste afstand blijf wachten legt Dorica uit wat mijn bedoeling is. Het blijkt geen probleem te zijn, ik mag aan de slag.

Het is vandaag erg rustig in de mother-shelter er zijn maar vier vrouwen aanwezig waarvan slecht 1 zwanger. Soms zijn er wel acht.

Op een bed ligt een opgerolde deken. Dorica begint aan de deken te plukken en  het gezichtje van een heel klein baby’tje komt te voorschijn.

Daar is de moeder; maar dat is zelf nog een kind, denk ik. Dat klopt niet helemaal, ze is 20 jaar.

Dorica begint een gesprek met de moeder over de bevalling. “Wanneer ben je bevallen” vraagt ze.

“Vanmorgen om 10 uur” is het antwoord

Ik denk dat ik het verkeerd heb verstaan, dit kan niet waar zijn. Het is op dit ogenblik nog geen 3 uur in de middag en zíj loopt hier rond alsof er niets is gebeurd. Sterker nog, ik zag haar zojuist haar kleding wassen. Ik blijk het toch goed te hebben verstaan.

Als er zich geen complicaties voordoen gaan moeder en kind morgen naar huis, in het andere geval gaan ze naar het ziekenhuis.

“Heb je al vervoer voor morgen geregeld” vraagt Dorica.

Ik denk even aan een ossenkar maar daarvoor is de afstand, 37 km., waarschijnlijk te groot.

Het antwoord is kort maar duidelijk; “ ja.”

“Maar hoe ga je dan?’

“Wat dacht je zelf; op de fiets natuurlijk, hoe anders”

Groet Herman

No Comments

Post a Comment